Jaarverslag 2018

#DD6013

Metehan was zes jaar oud toen hij met spoed naar het Sophia Kinderziekenhuis werd gebracht. Het jongetje was overreden door een bestelbus toen hij zijn voetbal eronder vandaan wilde halen. Twee weken lang vochten de artsen voor zijn leven. Vandaag vertelt vader Atilla Karal het verhaal.

left
Julien
aan

“We konden alleen maar bidden voor een goede afloop”

Atilla was bijna thuis. Zijn zoontje Metehan stond buiten al op hem te wachten, klaar voor zijn belangrijke wedstrijd bij Sparta waar papa hem naartoe zou brengen. Onderwijl trapte hij een balletje in de straat. Toen de bal onder een bezorgbus belandde - waarmee zojuist Metehans nieuwe bed geleverd was - en de jongen onder de wagen kroop om zijn bal te pakken, sloeg het noodlot toe. Eén van zijn oudere broers kwam net de straat in fietsen en schreeuwde luid toen hij zag dat zijn broertje onder de bus lag en de chauffeur wilde gaan rijden. De chauffeur hoorde hem pas toen het al te laat was. 

Paniek

“Toen ik aankwam was er chaos”, vertelt Atilla. “Iedereen stond op straat, mensen waren in paniek, er was politie. Metehan was bij bewustzijn, maar lag doodstil.” Atilla en zijn vrouw reden met de ambulance mee naar het IJssellandziekenhuis. “Er moest een infuus aangelegd worden, maar doordat Metehans bloeddruk zo gedaald was konden ze geen ader vinden. Uiteindelijk moesten ze een gaatje in zijn onderbeen boren. Ik weet nog dat ik even daarvoor tegen mijn zoon had gezegd: ‘Je kunt dit jongen, je komt hierdoorheen en je zult er sterker uitkomen.’ Naarmate de uren in het IJssellandziekenhuis wegtikten, groeide de paniek. Atilla: “Er kwamen steeds meer artsen, wij werden uit de kamer gedirigeerd. Nog diezelfde dag werd Metehan naar de Intensive Care in het Sophia overgebracht.”

Bidden

Metehan lag twee weken in het Sophia, waar zijn ouders geen moment van zijn zijde weken. Ook andere familieleden kwamen over, uit Nederland, Duitsland, België en Turkije. In het Sophia is Metehan vijf keer geopereerd; er is een nier verwijderd, zijn lever was beschadigd en werd voor driekwart verwijderd en hij mist nu zijn galblaas. “Het was heel vaak op het randje en de operaties waren risicovol. Zijn lever bleef lekken, er werden drains geplaatst, stents… Tijdens die operaties zaten wij in een familiekamer te wachten tot ze klaar waren - dan kun je alleen maar hopen en bidden voor een goede afloop.” Metehans ouders kregen een plekje in het Ronald McDonald Huis, zodat ze dichtbij hun zoon konden zijn. “Ik ben iedereen in het ziekenhuis enorm dankbaar”, vertelt Atilla, hoorbaar ontroerd. “De artsen, de verplegers - ik kan die dank niet in woorden uitdrukken.”

Toen het wat beter ging met Metehan was het tijd voor wat ontspanning. “Samen met zijn broers heeft hij een keer gevoetbald in de kamer. In het ziekenhuis keek hij naar de kampioenswedstrijd van Feyenoord - Tony Vilhena heeft zelfs nog een persoonlijke boodschap voor hem ingesproken!”

Strijder

Metehan gaat nu weer naar school. “Hij speelt met vrienden, voetbalt, zwemt… Het gaat goed met hem”, vertelt Atilla opgelucht. “Toen hij net uit het ziekenhuis was, durfde hij niet meer in zijn eigen bed te slapen en had veel nachtmerries. Hij was ook bang dat er iets met ons gebeuren zou. Dat gaat nu gelukkig beter, al vindt hij het nog steeds eng om naar een bestelbusje te kijken. Hij durft ook niet meer aan de straatkant uit de auto te stappen.”

Niet alleen Metehan moest stapje voor stapje zijn zelfvertrouwen terugkrijgen, ook het gezin moest opnieuw een weg vinden. “Je hebt je kind bijna door je vingers zien glippen”, zegt Atilla. “Je wilt hem beschermen, zodat er nooit meer zoiets kan gebeuren, maar gelijktijdig moet hij het leven weer in. Dat is een lastige opgave. Als vader ben ik al die tijd sterk geweest, voor iedereen maar vooral voor mijn zoon. Pas toen het beter ging, en we weer naar de toekomst durfde te kijken, kwamen bij mij de tranen. Nog steeds overvalt het me soms - dit trauma zal langzaam een plekje moet vinden. We zijn ontzettend trots op Metehan, op de mooie, lieve jongen die hij is, hoe hij in het leven staat. Ik twijfel er niet aan dat hem een bloeiende toekomst staat te wachten. Hij heeft geleerd dat hij heel sterk is en dat hij kan vertrouwen op zichzelf. Een strijder. Metehan is een strijder.”

Sophia zorgt

De wereld van samen

Het Sophia gelooft in Samenzorg. Het bieden van de allerbeste zorg, kan alleen als de verbondenheid tussen het gezin en het kind centraal staat. Daarom betrekt het Sophia de ouders nauw bij de behandeling van hun zoon of dochter.

Huiselijke sfeer

Het Sophia vindt het belangrijk om samen met ouders te werken aan de zorg en de behandeling van hun kind. Bijvoorbeeld door het samenzorgoverleg en de dagelijkse artsenvisite. Daarbij wordt samen met de ouders en de kinderen het behandelplan voor de komende dagen besproken en bepaald. Het is belangrijk dat het gezin zo goed mogelijk blijft functioneren binnen de ziekenhuismuren. Dat kan bijvoorbeeld door net als thuis met elkaar aan tafel te eten. Juist die ‘thuis-ervaringen’ zorgen ervoor dat kinderen de omgeving minder als een ziekenhuis ervaren. Daarom draagt de Stichting Vrienden van het Sophia bij aan projecten die zorgen voor een prettige of huiselijke sfeer. Zoals het inrichten van familiekamers op de verpleegafdeling.

Extra aandacht en afleiding

Het is natuurlijk geen pretje om als kind in het ziekenhuis te moeten blijven. Daarom ondersteunt de Stichting Vrienden van het Sophia projecten die het verblijf zo aangenaam mogelijk maken, zodat kinderen het ziek zijn even vergeten. Zo zorgen wij samen met onze donateurs voor inrichting van speelkamers en is er zelfs een eigen televisiestudio. Daar komt er regelmatig bijzonder bezoek, zoals de spelers van Feyenoord, Ali B, of Ernst en Bobbie.

Aangenaam verblijf mogelijk maken

Het afgelopen jaar hebben we dankzij de steun van onze donateurs weer veel projecten mogelijk gemaakt die het ziekenhuisverblijf van de patiëntjes en hun ouders zo aangenaam mogelijk maken.
 

Extra css classes 
aqua_dia
Zoals:

  • Sophia TV en evenementen
  • Inrichting van diverse huiskamers
  • Buidelstoelen waarop ouders comfortabel met hun kinderen kunnen buidelen

  • (Elektrische) Bedfietsen voor kinderen die bedlegerig zijn
  • (Prik)cadeautjes
  • Virtual Reality voorbereiding op MRI scan
  • Vrolijke bestickering van de Intensive Care - Transitie waar kinderen verblijven als zij niet meer 24 uur per dag zorg nodig hebben

  • Toilettasjes gevuld met fijne producten voor ouders die onverwachts moeten blijven slapen
  • ​Kindvriendelijk maken/opknappen behandel-, speel- en wachtkamers
  • Lectuur poliklinieken
  • Speelgoed en knutselmaterialen 

Extra css classes 
aqua_dia

Extra css classes 
aqua_dia
#1C3A71

Dewi Jill, voorzitter van de kinderadviesraad: ‘Vooral jonge kinderen komen met ideeën voor het Sophia waarop ik zelf nooit zou komen’

aan

‘Onze kinderadviesraad bestaat uit 10 kinderen tussen de 10 en 21 jaar en 3 begeleiders. Wij bespreken wat er in het Sophia gebeurt, wat wij belangrijk vinden en wat wij willen verbeteren. Zo hebben we voor dit jaar een Frietfiets in de Top3 staan. Een bakfiets met gezonde groenten en patatjes, zodat kinderen en hun ouders 1 x in de week met een airfryer patat kunnen eten.’

De 20-jarige Dewi-Jill van den Heuvel is voorzitter van de Kinderadviesraad van het Erasmus MC Sophia. ‘Wij komen 1 x in de twee maanden bij elkaar en bespreken dan allerlei ideeën om de ziekenhuisopname van patiënten in het Sophia aangenamer te maken’, vertelt ze hierover. ‘Opvallend is dat vooral de jonge deelnemers met de beste ideeën komen. Ideeën waar je zelf niet bij stil staat. Oudere kinderen denken al meer als volwassenen, in beperkingen. Een 10-jarige heeft zoiets van: waarom kan dat niet? Ik zou niet weten waarom niet. En vaak hebben ze ook gelijk.’
 

Sfeer en samenwerking

De Kinderadviesraad bekijkt de wensen en ideeën van patiënten in het ziekenhuis en maakt daar een Top3 van. ‘Naast de bakfiets zijn dat voor dit jaar de sfeer in het ziekenhuis en de samenwerking met het team van artsen en verpleegkundigen. Patiënten willen zich graag op hun gemak voelen als ze in de kamers en ruimten moeten verblijven. Nu vinden kinderen en hun ouders dat wat saai. Daar gaan we dus wat aan doen.

Te veel witte jassen

Nummer 2 is de samenwerking met het team van artsen en verpleegkundigen. Kinderen willen graag in voor hun begrijpelijke taal worden aangesproken. Een kind van 8 wil dat, maar een kind van 18 jaar ook, want die wil niet in kleutertaal uitleg krijgen. Dat is nu niet altijd in een goede balans. Ze willen ook graag dat de arts zich tot de patiënten richt en niet alleen tot de ouders. Daarnaast willen we ook een betere balans in het aantal coassistenten dat een patiënt bezoekt. We zijn een academisch ziekenhuis, dus het is logisch dat er volop ruimte is voor artsen in opleiding. Maar een kind voelt zich niet op zijn gemak als er naast de behandelend arts opeens zes coassistenten bij zijn bed staan. We willen graag dat daarmee meer rekening wordt gehouden. En dat dit daarvoor wordt gevraagd en aangekondigd.

‘Kinderen willen graag in voor hun begrijpelijke taal worden aangesproken. Nu is dat niet altijd in goede balans.’

Workshops oudere kinderen

Daarnaast zijn er nog allerlei andere wensen van patiënten die we willen realiseren, zoals workshops voor oudere kinderen. Er is vaak te weinig voor oudere patiënten te doen, waardoor ze zich sneller vervelen. We gaan daarom dit jaar ook workshops organiseren rond sport, koken, creativiteit en entertainment.’

Meer informatie

De kinderadviesraad bestaat nu 3 jaar en is altijd op zoek naar nieuwe leden. Meer weten of lid worden van de kinderadviesraad? Stuur een mail naar: kinderadviesraad@erasmusmc.nl


Ieder kind een aapje

Eind 2015 introduceerden we het knuffelaapje van Sophietje. Bedrijven kunnen deze aapjes kopen en doneren aan de patiëntjes van het Sophia. Deze knuffel biedt patiëntjes steun en troost. De gehele opbrengst komt ten goede aan wetenschappelijk onderzoek in het Erasmus MC-Sophia. In 2018 konden we heel veel van de opgenomen kinderen blij maken met dit superzachte vriendje. In 2019 streven we ernaar om 7.000 aapjes te laten sponsoren, zodat we ieder kind blij kunnen maken met een knuffel. Helpt u mee? Kijk snel op onze website en sponsor een aapje!

U bent hier